Fyto-farmaceutica

De landbouwer moet eerst en vooral de planten correct voeden, met meststoffen. Deze mineralen (stikstof, fosfor, ....) zijn nodig voor een goede ontwikkeling van de gewassen en de oogst. De landbouwer moet daarna toezien op de netheid van de teelten: rotatie om ziektes te voorkomen, de omgeving rondom de serres proper houden om schadelijke insectenhaarden te vermijden, onderploegen van de onkruiden,.... Maar heel dikwijls is dit niet voldoende: de vijanden van de gewassen zijn er nog steeds. De landbouwer moet dan een specifiek fytosanitair product gebruiken: herbicide, fungicide of insecticide.
Deze producten, werkelijke geneesmiddelen voor de planten, zijn onderworpen aan een erkenning, even rigoureus als deze voor de farmaceutische producten.

De bestanddelen van de synthetische verdediging van de planten vormen een bron van inspiratie die meer een meer aangeworven wordt bij het zoeken naar nieuwe fytosanitaire producten. Zie hier drie voorbeelden die gebruikt worden bij fungiciden, herbiciden en insecticiden. Een boschampignon genoemd Strobilurus beschermt zich van buitenstaanders door een natuurlijke fungicide af te scheiden: de strobilurine. Na afzondering, verbetering en zuivering van deze molecule door het onderzoeksteam van Syngenta, werd een nieuwe familie fungicides geboren met de Azoxystrobin. 10 maal minder giftig dan zijn natuurlijke analoog is deze molecule vandaag de dag het 1e gebruikte fungicide ter wereld.

De Lambda-cyhalothrin, een belangrijk insecticide, is afgeleid van pyrethrine, een insecticide dat verwekt wordt door de pyrethrumbloemen (lijkt op de margriet). Ook daar hebben de onderzoekers de natuur gecopieerd en verbeterd om een duurzaam molecule te ontwikkelen. Onlangs ontdekte een wetenschapper van Syngenta dat onder de Callistemon haag in zijn tuin geen enkel onkruid groeide. Verder onderzoek wees uit dat de plant een herbicide substantie produceerde dat alle concurrentie uit te weg ruimde. Dankzij deze ontdekking ontstond een nieuw maïsherbicide.